چهارم ( تاريخ سلاطين اسلامى ايران ) را به همراه ترجمهء فرانسوى آن در سال 1903 م . انتشار داد . 4 - پروفسور ادوارد براون در سال 1910 م . متن كامل تاريخ گزيده را براساس نسخهء مورّخ 857 هجرى به صورت فاكسيميله ( عكسى ) به نفقهء اوقاف گيب چاپ كرد . 5 - سه سال بعد ، در تعقيب چاپ فاكسيميلهء ياد شده ، مرحومان براون و نيكلسن خلاصه‌اى از كتاب تاريخ گزيده را به انگليسى ترجمه كرده و به همراه حواشى و توضيحات و فهارس سه‌گانهء اعلام آن ، باز هم به نفقهء اوقاف گيب چاپ و نشر كردند . 6 - و بالأخره استاد دانشمند ، جناب دكتر عبد الحسين نوائى در سال 1339 هجرى شمسى به تصحيح اين متن با مقابلهء شش نسخهء معتنابه ، به همراه مقدّمه‌اى مدقّقانه و ممتّع و حواشى و توضيحات سودمند ، به انضمام فهارس اعلام چهارگانه پرداخت و چاپ و نشر اين اثر نفيس براى نخستين بار در ايران انجام گرفت . و امّا كلام آخر در باب تاريخ گزيده موضوع ذيلهايى است كه بر آن نوشته شده است . اين بنده از باب عدم اطّلاع و احاطهء كافى و لازم بر موضوع تنها به نقل نظر استاد عبد الحسين نوائى دراين‌باره بسنده مىكند و دامن سخن را برچيده و حلّ و فصل اين مطلب را در عهدهء اهل آن دانسته ، از اظهارنظر بيشتر خوددارى مىورزد : استاد عبد الحسين نوائى در مقدّمهء مبسوط و جامع الاطراف خود بر تاريخ گزيده در اين باب چنين نگاشته‌اند : « توجّه بدين نكته بىمناسبت نيست كه تاكنون دو ذيل بر كتاب تاريخ گزيده نوشته شده است : اوّل ، ذيل معروف به ذيل محمود كتبى « 1 » ، و آن شامل است بر اصل و تبار خاندان مبارزى و تاريخ حكومت آنان تا هنگامى كه در رجب سال 795 كلّيّهء شاهزادگان اين دودمان در قصبهء ماهيار قمشه ، به امر تيمور عرضهء شمشير گرديدند . اين ذيل در حقيقت تلخيصى است از كتاب نفيس ولى متكلّف مولانا معين الدّين بن جلال الدّين محمّد يزدى ، معلّم شاه شجاع ، به نام مواهب الإلهيّه كه جلد اوّل آن را جناب آقاى سعيد نفيسى در سال 1326 ه ش . به طبع رسانده‌اند . كتاب محمود كتبى « 2 » را نيز نگارندهء اين سطور ، با استفاده از نسخهء موزهء بريطانيا به علامت

--> ( 1 ) . درخصوص اين شخص و ضبط صحيح شهرت وى رجوع شود به مجلّهء يادگار ، سال پنجم شمارهء 2 - 1 ، صفحات 140 - 135 . ( 2 ) . اين شخص در تاريخ نظم و نثر آقاى سعيد نفيسى « محمود گيتى » عنوان شده است . ( مصحّح ) .